zamek centralny seat toledo

Podstawy termodynamiczne

zamek centralny seat toledo
Obiegiem porównawczym współczesnych silników wysokoprężnych jest obieg Seiligera-Sabathé.

Obieg ten składa się z następujących przemian charakterystycznych: adiabatyczne sprężanie, izochoryczne podgrzewanie czynnika, izobaryczne podgrzewanie czynnika, adiabatyczne rozprężanie, izochoryczne oziębianie czynnika. Obieg porównawczy jest obiegiem teoretycznym.

Silnik rzeczywisty pracuje wg obiegu, składającego się z nieco innych przemian. Sprężanie i rozprężanie nie są adiabatyczne, ponieważ występuje wymiana cieplna ze ściankami cylindra, głowicą, tłokiem i innymi elementami.

Nawet, gdyby występujące procesy były adiabatyczne, nie byłyby odwracalne.

Ogrzewanie czynnika nie jest izobaryczne, następuje najpierw wzrost ciśnienia, a potem jego spadek.
Najważniejszą różnicą jest to, że obieg porównawczy opisuje układ zamknięty (wykorzystywany jest wciąż ten sam czynnik), a obieg rzeczywisty układ otwarty (następuje wymiana czynnika roboczego).Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_o_zap%C5%82onie_samoczynnym

Efekt żyroskopowy

Zaletą silników rotacyjnych było dobre chłodzenie silnika (co umożliwiało zastosowanie wysokiego stopnia sprężania) i lekka konstrukcja, zwykle były też dobrze wyważone.

Stąd były chętnie stosowane do napędu lekkich myśliwców np.

Nieuport czy Sopwith. Efekt żyroskopowy wywoływany przez silnik utrudniał pilotaż, samolot był asymetryczny w pilotażu (zwroty w lewo i w prawo wykonywał z różną prędkością kątową).
Było to zmorą dla młodych pilotów, doświadczeni potrafili to wykorzystać w walce.
Silniki te miały jednak wady, jak duże zużycie oleju (w obiegu otwartym ? wyrzucanego z cylindrów na zewnątrz), duże zużycie paliwa a przede wszystkim trudność budowania silników większej mocy i o większej prędkości obrotowej.
Silnik w układzie podwójnej gwiazdy miał tendencję do przegrzewania się, a duże wirujące masy utrudniały zamocowanie silnika w samolocie.
Silniki rotacyjne miały też ograniczoną prędkość obrotową, co utrudniało ich wysilenie (uzyskanie zwiększonej mocy z danej pojemności skokowej). Aby ograniczyć obroty stworzono silnik birotacyjny, w którym cylindry z karterem obracały się w jednym kierunku a wał korbowy w przeciwnym. Znikły problemy z urywającymi się w locie cylindrami lecz wróciły kłopoty z chłodzeniem - silnik ten nie zyskał popularności. Dodatkowo w silnikach rotacyjnych dochodziło do szybszego zużycia się części pracujących z uwagi na siły Coriolisa, dlatego po I wojnie światowej zaprzestano prac nad ich rozwojem.
Jednakże stosowane były w lotnictwie (np.
Bartel BM-4a, czy Hanriot H.14) do połowy lat 30. Nie należy silnika rotacyjnego utożsamiać z silnikiem z tłokiem obrotowym (silnikiem Wankla).Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_rotacyjny

Silnik wielopaliwowy

Silnik wielopaliwowy ? silnik spalinowy, który może prawidłowo pracować będąc zasilanym różnymi rodzajami paliw płynnych, głównie benzyną i olejem napędowym, ale także m.in.
paliwem lotniczym. Opis Są to silniki o zapłonie samoczynnym. Zmiany w konstrukcji silnika są związane przede wszystkim z koniecznością zmniejszenia dużego kąta opóźnienia samozapłonu dla paliw wysokoprężnych.

Uzyskuje się to przez podwyższenie temperatury powietrza pod koniec suwu sprężania.

Głównym środkiem prowadzącym do tego celu jest podwyższenie stopnia sprężania w stosunku do silników typowo zasilanych tylko olejem napędowym.

Silniki wielopaliwowe zasilane olejem napędowym lub paliwami pokrewnymi wykazują niemal identyczną moc i sprawność.

Największym problemem tego typu silników jest rozruch w niskiej temperaturze, w szczególności przy zastosowaniu benzyny oraz ich praca z małym obciążeniem.

W celu uruchomienia zimnego silnika wymagają one stosowania odpowiedniego urządzenia podgrzewającego.

Silniki te stosowane są głównie w pojazdach wojskowych, np. czołgach.Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Silnik_wielopaliwowy
.